شهر برازجان

سروده های عروسی که در واقع تک بیت های است که در مراسم فرخنده عروسی در تمام مرحله های آن با آواز بلند بوسیله یک تک خوان خوانده میشود و این در حالی است که جمعیت انبوه شرکت کننده  در مراسم سکوت کامل را رعایت میکنند لکن پس از اتمام بیت کل جمعیت با سر دادن لحنی که (( کِل )) نامیده میشود با شور و حال خاصی با او همراهی میکنند.

هرچی دارم سی تو دارم تو عزیز خونمی***ری گُلالت گل بریزم تو دُر یکدونمی

ما که رفتیم باغ و صحرا بشکونیم صد گرز تر***گرز تر حجله ببندیم تا بریزه خوشه زر

قربون بالی بلندت اونجو که بستی نماز***شال ترمت خاک مینداز تا بیارم جانماز

رود جونیم رود جونیم چی ندارم لایقت***جونمه دسمال ببندم بفرسم تو دُوتت

اسب سبز زین قلمکار دختر سردار سوار***پیش کشش کن شازده داماد این حرم مال شما

شازده داماد توی حجله پشتشه مخمل زده ***سر کنگ راست دوما ماه چارده سرزده

یه عروسی توی حجله گل الماس ری سرش *** شازده داماد زودی بیو بوسی بنداز تو لبش

ما که رفتیم زن بیاریم آب رو رهمون نداد *** آب رو سنگین و رنگین دختر سردار سوار

شب خدایا روز خدایا یک مرادی در دلم *** رود جونیم زن طلب کرد این مراد شدحاصلم

از خدا یک وُیه دارم باد ری دریا بیا *** رود جونیم رفته حجله خرم شادی درا

خوش بحال ننه ی دوما پشت کفشش مخمله *** میره تو شربت درآره تا کمربندش زره

یک حمومی سیت بسازم چهل ستین چهل پنجره *** توش بشینه رود جونیم با طلسم سلسله

ای حموم چین ای حموم چین آب حموم تازه کن *** تا بیایه شیر دوما خلعتش آماده کن

یه اناری تو سرامون پیچ در پیچش طلا *** شیش نشسته رود جونیم میکنه شکر خدا

اُرخُلق سبز دارابی دکمه هاش مرواریده *** بزنین چو در نغاره ای قبا دامادیه

اُرخُلق سبز دارابی نهادشِ تسمه تفنگ *** زُر وُ پیچش تو خوانون سبزه گردن بلند

آسمون پر ستاره ماه توش جولون زده *** سر زلف رود جونیم مروارید غلتون زده

پشت شیراز میگذشتم رنگِ رنگِ ساز میاد *** سرکشیدم توی حجله حرمش با ناز میاد

کُکا جونیم رود رومه چیت گل خر دوبرش***کی بره قربون بالاش؟خواهر کوچیکترش

پنج دری ری وقبله بالا خونه ری سرش***توش بشینه شیر دوما بکنه عقد زنش

یک حُمومی سیت بسازم چون حُموم کازرون***آبشِ کرمون بیارن ، سنگشِ مازندرون

یه چناری تو فِدمون پیچ در پیچش طلا***توش بشینه شیر دوما بکن شکر خدا

آسمون پر ستاره ماه و توش جیلون زده***زیر چتر خانم عروس مروارید غلتون زده

اسب سوز زین قلمکار سُلسش دور گردنش***خوش بحال کُکا جونیم و سواری کردنش

خُم بیارم نی به نیچت خُم ببندم حجلته***چلچراغی دس بگیرم تا بیارم زینته